Macierz kompatybilności przypisuje konkretne akcesorium do modelu i generacji urządzenia oraz pokazuje wyjątki i źródło potwierdzenia. Zbuduj ją z dokumentacji, rozróżniając zgodność potwierdzoną, warunkową, brak zgodności i brak danych.
Określ, którą relację opisujesz
Wybierz jedno akcesorium i zestaw modeli, dla których chcesz potwierdzić dopasowanie. Zapisz identyfikator akcesorium, model urządzenia, generację i istotny wariant. Podobna nazwa albo wygląd nie potwierdzają zgodności.
Macierz ma odpowiadać na pytanie „Czy akcesorium A działa z urządzeniem B w wariancie C?”. Nie zastępuje całej karty produktu ani porównania ofert. Parametry, które nie wpływają na dopasowanie, pozostają w zwykłej dokumentacji.
Zbierz źródła i właściciela potwierdzenia
Dla każdej kombinacji znajdź dokument producenta, oficjalną listę zgodności albo opis kontrolowanego testu wykonanego przez właściwego specjalistę. Zapisz adres lub identyfikator dokumentu, jego wersję, datę oraz osobę weryfikującą.
Zgłoszenie klienta może ujawnić wyjątek, ale nie powinno automatycznie stać się dowodem zgodności całej generacji. Najpierw potwierdź model i wariant zgłoszonego urządzenia. Nie rozszerzaj wyniku pojedynczego testu na urządzenia, których nie sprawdzono.
Użyj czterech jednoznacznych stanów
- Zgodne: źródło potwierdza dopasowanie opisanej kombinacji.
- Zgodne warunkowo: dopasowanie wymaga wskazanego warunku, na przykład konkretnego adaptera.
- Niezgodne: potwierdzono brak dopasowania dla tej kombinacji.
- Niezweryfikowane: brakuje danych wystarczających do rozstrzygnięcia.
„Niezweryfikowane” nie oznacza ani zgodności, ani niezgodności. Tego stanu nie należy zastępować domyślnym „pasuje”. Przy zgodności warunkowej opisz warunek w tym samym wierszu, aby nie zginął w innym miejscu strony.
Zbuduj wiersz z modelem, generacją i wyjątkiem
Minimalny wiersz zawiera akcesorium, urządzenie, generację, wariant, status, warunek lub wyjątek, źródło i datę weryfikacji. Zachowaj oryginalne oznaczenia producenta. Wewnętrzny kod sklepu może być dodatkowym identyfikatorem, ale nie powinien zastąpić nazwy modelu potrzebnej klientowi.
Przykład fikcyjny: akcesorium A1 pasuje do modelu M1 generacji G1. Dla M1 G2 dopasowanie wymaga adaptera AD1. Wariant M1 G2-R jest niezgodny. Dla modelu M2 brak potwierdzenia. Te cztery kombinacje otrzymują cztery osobne wiersze.
W realnej tabeli każdy z tych statusów musi mieć podstawę. Nie publikuj fikcyjnego przykładu jako listy zgodności rzeczywistych produktów. Jeśli źródło opisuje tylko model bez generacji, poproś o doprecyzowanie zamiast uzupełniać brak na wyczucie.
Umieść wyjątek obok deklaracji zgodności
Przy zdaniu „pasuje do M1” pokaż, których generacji dotyczy potwierdzenie. Dla dopasowania warunkowego wskaż wymagany element lub konfigurację. Link do pełnej macierzy powinien prowadzić do tabeli dla tego akcesorium.
Jeśli sklep publikuje te same dane w kilku miejscach, aktualizuj je ze wspólnego zestawu potwierdzeń. Nie trzeba tworzyć osobnej strony dla każdej kombinacji tylko po to, by powtórzyć jeden wiersz. Widoczna tabela i jasny opis mogą obsłużyć tę potrzebę w jednym miejscu.
Zweryfikuj tabelę i utrzymuj historię
Przed zapisaniem sprawdź jedną kombinację pozytywną, jedną negatywną, jedną warunkową i jedną bez danych. Poproś osobę odpowiedzialną o porównanie wpisów z dokumentacją. Zwróć uwagę na podobne nazwy, zmiany generacji i warianty regionalne.
Po pojawieniu się nowego dokumentu zaktualizuj konkretne wiersze i zachowaj datę zmiany. Tłumacz nazwy kolumn i objaśnienia, pozostawiając identyfikatory oraz statusy bez zmiany znaczenia. Inny język nie jest nowym potwierdzeniem zgodności.
Efektem jest sprawdzalna odpowiedź dla jednej kombinacji urządzenia i akcesorium. W teście odpowiedzi AI oceniaj właśnie status i warunek tej kombinacji; sama wzmianka o produkcie nie wystarcza.
